Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΗΠΟ

29/01/2021

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΗΠΟ

 

1.Η Ιερά Μητρόπολη Πάφου, ενάγουσα  στην αγωγή 1939/10 Ε.Δ.Πάφου (η οποία καταχωρήθηκε την 8/6/10) με την τροποποιημένη έκθεση απαίτησης της την 27/11/14 αξίωνε εναντίον των εναγομένων 1 (Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας), 2 (Δήμου Πάφου) και 3 (Υπουργικού Συμβουλίου)  αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα:

Α. Αποζημιώσεις ποσού €26.125.000 και/ή αποζημιώσεις του ποσού που ήθελε αποδειχθεί κατά την ημερομηνία ακρόασης της υπόθεσης στη βάση της ισχύουσας αγοραίας αξίας του ακινήτου εκείνης της μέρας/ή οποιοδήποτε ποσό κρίνει το Δικαστήριο ως ζημιά και/ή απώλεια και/ή μείωση της οικονομικής αξίας, τις οποίες έχει υποστεί η ενάγουσα επειδή έχει μηδενιστεί και/ή εξαφανιστεί και/ή ελαττωθεί  ουσιωδώς η οικονομική αξία του κτήματος της, λόγω των όρων και/ή περιορισμών και ή δεσμεύσεων που επιβλήθηκαν από τους εναγόμενους επί και/ή σε σχέση με το κτήμα της ενάγουσας.

Β. Νόμιμο τόκο επί των ποσών που θα επιδικασθούν από 7/8/1981 και/ή από τις 30/11/1990 μέχρι πληρωμής του.

Γ. Τα έξοδα πλέον ΦΠΑ πλέον έξοδα επίδοσης.

2.Την 9/3/2015 ο προηγούμενος δικηγόρος του Δήμου Πάφου, κ. Χρήστος Γεωργιάδης καταχώρησε έκθεση υπεράσπισης εκ μέρους του Δήμου Πάφου  σύμφωνα με την οποία ο Δήμος Πάφου παραδεχόταν τις παραγράφους 1-7 της τροποποιημένης εκθέσεως απαιτήσεως της ενάγουσας εφόσον δεν τις αρνήθηκε ήτοι :

  1. Η ενάγουσα είναι η Ιερά Μητρόπολη Πάφου  η οποία είναι ιδιοκτήτρια του κτήματος που βρίσκεται στην ενορία Αγίου Θεοδώρου στην Επαρχία Πάφου με αρ. εγγραφής 22727, φ/σχ LI/3.4.XIII, τεμάχιο 3232.
  2. Ο εναγόμενος 1 είναι ο Γενικός Εισαγγελέας ο οποίος εκπροσωπεί την Δημοκρατία και/ή εκ προστήσεως υπέχει ευθύνη δυνάμει του Συντάγματος και/ή της νομοθεσίας για οποιαδήποτε ζημιογόνο πράξη και/ή παράλειψη Οργάνων της Δημοκρατίας και/ή του Υπουργού Εσωτερικών και/ή του Υπουργικού Συμβουλίου.
  3. Ο εναγόμενος 2 είναι ο Δήμος Πάφου ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν η αρμόδια αρχή για τις πολεοδομικές ζώνες και/ή την επιβολή των όρων, δεσμεύσεων και/ή περιορισμών στο κτήμα της ενάγουσας.
  4. Ο εναγόμενος 3 είναι το Υπουργικό Συμβούλιο, το οποίο κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν το αρμόδιο όργανο δυνάμει της σχετικής νομοθεσίας να εγκρίνει και/ή να τροποποιήσει τις σχετικές πολεοδομικές ζώνες και/ή τους επιβληθέντες όρους, δεσμεύσεις και/ή περιορισμούς στο κτήμα της ενάγουσας.
  5. Το κτήμα της ενάγουσας εφάπτεται της Λεωφόρου Γρίβα Διγενή(στο βορειανατολικό μέρος του) της 25 ης Μαρτίου (στο νοτιοανατολικό μέρος του) και της οδού Χριστόδουλου Γαλατοπούλου (στο δυτικό μέρος του). Η περιοχή στην οποία βρίσκεται το κτήμα παρουσίαζε και παρουσιάζει μεγάλη κινητικότητα και είναι ανεπτυγμένη με γραφεία, σχολεία και καταστήματα. Η ενάγουσα βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση. 
  6. Πριν τις 7/8/1981 το κτήμα ενέπιπτε στην πολεοδομική ζώνη Η1, όπου επιτρεπόταν η ανέγερση οικοδομών με συντελεστή δόμησης 160% νοουμένου ότι δεν θα καλυπτόταν περισσότερο από 50% του εμβαδού του τεμαχίου.
  7. Με βάση την ΚΠΔ 180/1981, το κτήμα εντάχθηκε στην πολεοδομική ζώνη Ζ1 με συντελεστή δόμησης 1% και/ή επιβλήθηκαν και διάφοροι άλλοι περιορισμοί στην χρήση του και/ή άλλως πως με αποτέλεσμα να μειωθεί ουσιωδώς η οικονομική αξία του κτήματος της ενάγουσας. Η ενάγουσα επιφυλάσσεται να αναφερθεί λεπτομερέστερα στους τεθέντες περιορισμούς, στην έννοια και στο αποτέλεσμα τους.

3.Ο Δήμος Πάφου με την έκθεση υπεράσπισης του αρνήθηκε τις παραγράφους 8-15  της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης της ενάγουσας.

§8. Κατά ή περί την 30/11/1990 με γνωστοποίηση του Υπουργού Εσωτερικών δημοσιεύθηκε η εκπόνηση του Τοπικού Σχεδίου που ρύθμιζε την ανάπτυξη μέσα στα όρια της μείζονος περιοχής της Πάφου, στα πλαίσια του οποίου ο συντελεστής δόμησης και/ή άλλοι όροι και δεσμεύσεις του κτήματος της ενάγουσας παρέμειναν στα ίδια επίπεδα με αποτέλεσμα το κτήμα να συνεχίζει να έχει ουσιώδη μείωση της οικονομικής του αξίας και/ή η ενάγουσα να υφίσταται απώλειες και/ή ζημιές. Συγκεκριμένα το κτήμα εντάχθηκε στην Ζώνη Προστασίας Δα2 και στη συνέχεια οι εν λόγω περιορισμοί, όροι και/ή δεσμεύσεις ισχύουν μέχρι σήμερα. Η εκτίμηση της αγοραίας αξίας του κτήματος της ενάγουσας κατά/ή περί την 30/11/1990 που δημοσιεύτηκε το τοπικό σχέδιο ήταν σε πολεοδομική ζώνη Δα2 (με συντελεστή δόμησης 160%)€5.730.000 και με βάση την πολεοδομικής ζώνη Δα2 (με συντελεστή δόμησης 1%) €115.000. Η αξία ανά τετραγωνικό μέτρο κατά ή περί την 30/11/90 ήταν €300 σε πολεοδομική ζώνη Η1 και €8 σε πολεοδομική ζώνη Δα2.

§9. Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι εξαιτίας των πιο πάνω όρων, δεσμεύσεων και/ή περιορισμών που επιβλήθηκαν από τους εναγόμενους η οικονομική αξία του κτήματος της ενάγουσας μειώθηκε ουσιωδώς και/ή ουσιαστικά εκμηδενίστηκε.

§10. Η ενάγουσα με βάση το άρθρο 23.3 τους Συντάγματος δικαιούται λόγω ουσιώδους μείωσης της οικονομικής αξίας του κτήματος της σε δίκαιη αποζημίωση η οποία σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο του Συντάγματος καταβάλλεται από τους εναγόμενους το ταχύτερο.

§11. Η ενάγουσα με επιστολή των δικηγόρων της ημερ.12/3/10 αξίωσε από τους εναγόμενους αποζημιώσεις.

§12. Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι σύμφωνα με εκτίμηση και/ή εκτιμήσεις ειδικών εκτιμητών η αποζημίωση την οποία δικαιούται η ενάγουσα για τους πιο πάνω όρους, δεσμεύσεις και/ή περιορισμούς στο κτήμα της ενάγουσας ανέρχεται στο ποσό των €26.125.000.

4.Από το 2017 εκπροσωπεί το Δήμο στην άνω υπόθεση το δικηγορικό γραφείο ARISTI KORAKIDOU MAKRIDOU LLC.

5.Δεν υπήρξε μεθόδευση για ναυάγιο των διαπραγματεύσεων για την εξεύρεση εξώδικης διευθέτησης ως δημοσιεύτηκε, γιατί οι διαπραγματεύσεις συνεχίζοντο μεσούσης της εκδίκασης της υπόθεσης η οποία εντάχθη στο πιλοτικό πρόγραμμα backlog που εφαρμόστηκε στο Δικαστήριο Πάφου για άμεση και γρήγορη εκδίκαση όλων των εκκρεμουσών παλαιών υποθέσεων για αυτό και προωθήθηκε η εκδίκαση της.

6.Ο Δήμος Πάφου υπερασπίστηκε την υπόθεση με όλα τα μέσα που διέθετε, εισηγούμενο ενώπιον του Δικαστηρίου ότι δεν έπρεπε να είναι ο ίδιος υπόλογος αποζημιώσεων γιατί η Κ.Δ.Π.180/81 που πρώτη ενέταξε το τεμάχιο του Δημόσιου Κήπου στη Ζώνη Ζ 1 με συντελεστή δόμησης 1% εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο, το 1990 η  ζώνη αυτή καταργήθηκε με τη δημοσίευση του Τοπικού Σχεδίου Πάφου από τον Υπουργό Εσωτερικών και το κτήμα εντάχθηκε στη ζώνη Δα2,το τεμάχιο πάντοτε χρησιμοποιείτο ως δημόσιος κήπος, ποτέ δεν αποστερήθηκε η ιδιοκτήτρια της χρήσης του τεμαχίου της και της ιδιοκτησίας της ,η ιδιοκτήτρια ποτέ δεν προσέβαλε τις πράξεις ένταξης του τεμαχίου στις διάφορες ζώνες και ποτέ πριν την καταχώρηση της αγωγής  το 2010 δεν παρουσίασε μαρτυρία ότι ζήτησε να αξιοποιήσει το τεμάχιο και ή αποτάθηκε στην αρμόδια αρχή για το σκοπό αυτό για να της επιβληθεί οιοσδήποτε όρος ή περιορισμός από το Δήμο. Ο Δήμος εισηγήθηκε ότι η συμπεριφορά αυτή της ιδιοκτήτριας σε καμία περίπτωση θα μπορούσε να της δώσει οιοδήποτε πλεονέκτημα σε σχέση με το ποσόν της αποζημίωσης που τυχόν δικαιούτο από οιοδήποτε πρόσωπο.

Ο Δήμος εισηγήθηκε ότι από τη διατύπωση του άρθρου 23.3 του Συντάγματος είναι σαφές ότι η καταβολή δίκαιης αποζημίωσης είναι άμεσα συνδεδεμένη με την επιβολή όρου, δέσμευσης ή περιορισμού που μειώνει ουσιαστικά την οικονομική αξία της ιδιοκτησίας.

Ο Δήμος ανέφερε ότι δεν θεωρεί ότι επεβλήθη όρος, δέσμευση ή περιορισμός πριν εκδοθεί οιαδήποτε απόφαση της πολεοδομικής αρχής συμφώνως των άρθρων 67 και 68 του ν.90/72.

Ο Δήμος ανέφερε ότι η ένταξη του κτήματος σε ζώνη ή η μείωση του συντελεστή δόμησης δεν εξυπακούει αφ' εαυτής τη μείωση της αξίας του, ούτε τεκμηριώνει δικαίωμα αποζημίωσης βάσει του Άρθρου 23.3 του Συντάγματος.

 Ο Δήμος ανέφερε ότι η ιδιοκτησία γης δεν παρέχει αφ' εαυτής το δικαίωμα οικοδομικής ανάπτυξης. Ο χαρακτηρισμός στον τίτλο της γης ως δημόσιος κήπος δεν συναρτάται με οικοδομικούς σκοπούς. Η ακίνητη ιδιοκτησία συνεχίζει να είναι  δημόσιος κήπος ως ήτο από το χρόνο εκδόσεως του τίτλου του ακινήτου.

Το 1990 όταν εκδόθηκε το Τοπικό Σχέδιο Πάφου ,ο Δήμος δεν μπορούσε να αλλάξει τη ζώνη του τεμαχίου, δεν είχε τέτοια εξουσία.

Στην παρούσα υπόθεση δεν εδόθη μαρτυρία ότι υπεβλήθη οιαδήποτε αίτηση στην Πολεοδομική Αρχή και βάσει οιασδήποτε απόφασης της Πολεοδομικής Αρχής επήλθε ουσιώδης μείωση της αξίας του επίδικου ακινήτου.

7.Κατά την ακροαματική διαδικασία καταχωρήθηκαν παραδεκτά γεγονότα και 9 τεκμήρια  τα οποία συνιστούν τη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου.

8.Δεν είναι ορθές οι αναφορές που είδαν το φως της δημοσιότητας ότι η αγωγή στηρίχτηκε στην Κ.Δ.Π.180/81. Η αγωγή στηρίχτηκε ταυτόχρονα και στη δημοσίευση του Τοπικού Σχεδίου Πάφου από τον Υπουργό Εσωτερικών.

9.Δεν είναι ορθές οι αναφορές που είδαν το φως της δημοσιότητας ότι δεν προσήχθη μαρτυρία από πλευράς του Δήμου κατά την ακροαματική διαδικασία. Η μαρτυρία κατετέθη με την κατάθεση των εγγράφων και των παραδεκτών γεγονότων  εκ συμφώνου.

10.Οι αξίες της γης τους ουσιώδεις χρόνους καθορίστηκαν από τους εκτιμητές και των 3 πλευρών μετά από πολυήμερες συζητήσεις στην παρουσία των δικηγόρων των διαδίκων.

11.Ο Δήμος αξιοποίησε όλα τα νομικά όπλα που διέθετε.

12.Η αναφορά σε δημοσίευμα για κοινοτική περιουσία εκτός του ότι δεν αναφέρεται στην υπεράσπιση που καταχωρήθηκε από πλευράς του Δήμου έρχεται και σε αντίθεση με το περιεχόμενο του τίτλου ιδιοκτησίας.

 

 

27 Ιανουαρίου 2021                                                                        Αρίστη Κορακίδου – Μακρίδου

                                                                                                                      Δικηγόρος

Newsletter Signup

* indicates required